Tadeusz KONWICKI (ur. 1926, Nowa Wilejka na Wileńszczyźnie) - prozaik, scenarzysta i reżyser filmowy.    Żołnierz Armii Krajowej, uczestnik akcji "Burza". Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Członek redakcji "Odrodzenia" i "Nowej Kultury". Kierownik literacki zespołów filmowych "Kadr" i "Pryzmat". Współpracownik czasopism: "Dialog", "Dziennik Literacki", "Film", "Kino", "Literatura", "Nowa Kultura"; "Nurt". Laureat Nagrody Fundacji A. Jurzykowskiego.     Autor powieści (Z oblężonego miasta 1956, Sennik współczesny 1963, Wniebowstąpienie 1967, Nic albo nic 1971, Kompleks polski 1977, Mała apokalipsa 1979), prozy opartej na wątkach autobiograficznych (Zwierzoczłekoupiór 1969, Kronika wypadków miłosnych 1974, Nowy Świat i okolice 1986), scenariuszy filmowych (Ostatni dzień lata 1966), wspomnień (Kalendarz i klepsydra 1976, Zorze wieczorne 1991) i tomów rozmów (Pół wieku czyśćca 1986, Pamiętam, że było gorąco 2001). Filmy Konwickiego (Ostatni dzień lata 1958, Zaduszki 1961, Salto, Jak daleko stąd, jak blisko 1972) zostały nagrodzone na festiwalach filmowych w Wenecji, Brukseli, Edynburgu, San Remo i Mannheim).     Laureat Nagrody Kościelskich 1964.