Paweł Huelle (ur. 1957) Prozaik, poeta, publicysta. Absolwent Wydziału Filologii Polskiej w Gdańsku. Wykładowca Gdańskiej Akademii Muzycznej, redaktor, dyrektor Ośrodka Gdańskiego Telewizji Polskiej, a ostatnio felietonista "Gazety Wyborczej". Opublikował: Weisera Dawida (1987, liczne przekłady i adaptacja filmowa), Opowiadania na czas przeprowadzki (1991), Wiersze (1994), Pierwsza miłość i inne opowiadania (1996), Mercedes-benz. Z listów do Hrabala (2001), Byłem samotny i szczęśliwy (2002). Laureat wielu prestiżowych nagród literackich, w tym Fundacji A. Jurzykowskiego i Fundacji Kościelskich (1988). Twórczość Huellego podejmuje temat dojrzewania i poszukiwania korzeni duchowych. Jest porównywana z prozą Güntera Grassa czy Brunona Schulza. Huelle pozornie umieszcza akcję swych opowiadań i powieści w różnych epokach i miejscach, jednak jego proza jest mocno związana z "małą ojczyzną" autora - Gdańskiem i okolicami.