Jolanta Stefko zadebiutowała wydanym w 1998 tomikiem poetyckim Po stronie niczyjej. Kolejne tomy to: Ja nikogo nie lubię oprócz siebie (2001), Dobrze, że jesteś (2006), Omnis moriar (2008). Jej wiersze publikowane były w czasopismach literacko-kulturalnych, m.in. w "Tygodniku Powszechnym", "Odrze", "NaGłosie" "Studium" i "Kresach". W 2001, z rekomendacji Stanisława Lema, otrzymała Nagrodę Fundacji Kultury Polskiej. Za swój debiut prozatorski (powieść Możliwe sny, 2003) zdobyła w 2004 nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. W 2006 została laureatką Nagrody Kościelskich za całokształt twórczości (przy przyznawaniu nagrody jury nie brało pod uwagę wydanej we wrześniu 2006 powieści Diablak, gdyż nie zdążyło się z nią zapoznać). Z wykształcenia jest technikiem budowlanym, studiowała również polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Mieszka w Lipowej koło Żywca.