Jarosław Marek RYMKIEWICZ (ur. 1935, Warszawa) - poeta, dramatopisarz, prozaik, eseista, historyk literatury.    Studiował polonistykę na Uniwersytecie Łódzkim. Pracownik Instytutu Badań Literackich PAN (od 1994 profesor), kierownik literacki Teatru Narodowego w Warszawie. Publikował m.in. na łamach pism: "Arka", "Dialog", "Miesięcznik Literacki", "Poezja", "Pamiętnik Literacki", "Twórczość", "Współczesność". Otrzymał nagrody: im. Stanisława Vincenza, Fundacji A. Jurzykowskiego oraz Nagrodę Kulturalną "Solidarności".    Wydał liczne zbiory poetyckie, m.in.: Konwencje (1957), Człowiek z głową jastrzębia (1960), Anatomia (1970), Thema regium (1978), Ulica Mandelsztama (1983), Moje dzieło pośmiertne (1993). Autor prozy narracyjnej (Rozmowy polskie latem 1983 roku 1984), utworów scenicznych (Ułani wyst. 1975, Dwór nad Narwią wyst. 1979), esejów literacko-biograficznych (np. Aleksander Fredro jest w złym humorze 1977, Juliusz Słowacki pyta o godzinę 1982, Wielki książę z dodaniem rozważań o istocie i przymiotach ducha polskiego 1983, Żmut 1987, Kilka szczegółów 1994, Do Snowia i dalej... 1996), opowieści o zagładzie Żydów ( Umschlagplatz 1988). Ostatnio wydał encyklopedię Leśmiana (2001) i tom poezji Zachód słońca w Milanówku (2002), za który otrzymał nagrodę literacką NIKE 2003. Laureat Nagrody Kościelskich (1967).