Janusz Artur IHNATOWICZ(ur. 1929, Wilno) − poeta, prozaik, krytyk literacki; ksiądz.    Studiował filozofię, psychologię i teologię. Członek zakonu benedyktynów, w 1962 przyjął święcenia kapłańskie. Od 1969 profesor teologii i patrystyki na uniwersytecie katolickim St. Thomas w Houston. Publikował m.in. w paryskiej „Kulturze”, londyńskich „Wiadomościach”, „Tygodniku Powszechnym” i „Znaku”.    Autor refleksyjno-nastrojowych wierszy, wydał m.in. zbiory:Pejzaż z postaciami(1972),Wiersze wybrane(1973),Displeasure(1975),Niewidomy z Betsaidy(1991).    Laureat Nagrody Kościelskich (1973).