Jan WINCZAKIEWICZ (ur. 1921, Kielce) - poeta, prozaik, krytyk teatralny, tłumacz, artysta malarz.    Uczestnik kampanii wrześniowej, następnie żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Studiował romanistykę w Grenoble. W 1945 zamieszkał w Paryżu. Współpracował z francuskim radiem oraz z londyńskimi "Wiadomościami". Członek Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Publikował m.in. w "Kontynentach", paryskiej "Kulturze", "Orle Białym", "Teatrze", "Życiu". Laureat Nagrody ZPPnO, a także wyróżnienia "Wiadomości". Odznaczony Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych oraz War Medal.    Wydał m.in.: Ballady wojenne (1945), W mroku (1946), Czarne wino (1964), Przypowieści bluźniercze (1985), Opera dwudziestego wieku (1988), Wiersze przesiane (1992), Gdzie jest grób Hitlera? (1997), Wojenko, wojenko... Wspomnienia 1939-1945 (1998).    Autor antologii: Humor polski. Mała antologia fraszki zawsze aktualnej (1946), Izrael w poezji polskiej (1958), Andaluzja i Kastylia. Antologia poezji hiszpańskiej XX wieku (1963).    Laureat Nagrody Kościelskich 1963.