Bolesław TABORSKI(ur. 1927, Toruń) − poeta, krytyk teatralny, publicysta, tłumacz.    Żołnierz Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego. Od 1946 mieszka w Anglii. Studiował filologię angielską i klasyczną oraz teatrologię (University of Bristol). Współzałożyciel i redaktor pism „Merkuriusz Polski” oraz „Kontynenty−Nowy Merkuriusz”. Członek redakcji „Życia Akademickiego”, współpracownik Sekcji Polskiej BBC. Publikował m.in. w pismach: „Dialog”, paryska „Kultura”, „Twórczość”, „Tygodnik Powszechny”, „Więź”, „współczesność”. Otrzymał nagrodę Fundacji A. Jurzykowskiego.    Wydał tomiki poetyckie (Ziarna nocy 1958, Duet 1975, Polityka 1990), szkice (Nowy teatr elżbietański 1967, Karola Wojtyły dramaturgia wnętrza 1989), wspomnienia Moje powstanie wtedy i teraz (1998).    Tłumaczył na język angielski m.in. utwory K. Wojtyły i J. Zawieyskiego, a na polski G. Greene’a, R. Graves’a, H. Pintera.    Laureat Nagrody Kościelskich (1977).