Andrzej KIJOWSKI (ur. 1928, Kraków, zm. 1985, Warszawa) - prozaik, eseista, krytyk literacki i teatralny.    Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Redaktor "Życia Literackiego" i "Twórczości" oraz Wydawnictwa Literackiego i Państwowego Instytutu Wydawniczego. Kierownik literacki Teatru Dramatycznego w Warszawie, dyrektor i kierownik artystyczny Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie. Publikował m.in. w: "Nowej Kulturze", "Teatrze", "Twórczości", "Tygodniku Powszechnym", "Wiadomościach". Laureat nagród: "Merkuriusza Polskiego", "Życia Literackiego" oraz Fundacji A. Jurzykowskiego. W 1986 Komitet Kultury Niezależnej ustanowił Nagrodę im. Andrzeja Kijowskiego, przyznawaną w dziedzinie twórczości publicystycznej.     Autor zbiorów opowiadań (Diabeł, anioł i chłop 1955, Pseudonimy 1964, Oskarżony 1973, Dyrygent 1983), powieści (Oskarżony 1959, Dziecko przez ptaka przyniesione 1968, Grenadier - król 1972), recenzji, szkiców i felietonów (Różowe i czarne 1957, Miniatury krytyczne 1961, Arcydzieło nieznane 1964, Niedrukowane 1977, Etos społeczny literatury polskiej. Literatura i hodowla. Rozterki Polaków 1985). Pośmiertnie ukazały się m.in.: Kroniki Dedala. Szkice i kroniki (1986), zbiór esejów Tropy (1986), szkice: Gdybym był królem (1988), Bolesne prowokacje (1989), Granice literatury (t. 1- 2 1991), Rachunek naszych słabości (1994), oraz Dziennik (t. 1- 3 1998-1999). Laureat Nagrody Fundacji Kościelskich (1965).